“Karma. Kau tahu maksud itu? Bayang-bayang dosa dulu akan mengejarmu.
Masa untuk kau menangis pula akan tiba.”
Itu kata- katamu pada aku.
Hai arjuna, andai tulus kasih dan sayangmu buatku,
Lepaskan aku,
bebaskan aku.
Biar aku rasa biasan hangat mentari kebahagiaan,
Biar aku rasa segarnya hujan kenikmatan.
Kenapa perlu diancam ketenangan aku dengan perkataan karma?
Apa segala yg terjadi hanya salah aku seorang?
Kenapa dulu kau gores hati aku dgn duri sekuntum mawar itu?
Mawar yg kononnya lambang cinta.
Kau sebenarnya tidak pernah ikhlas menyayangi aku bukan?